Afganistan – początek końca?

Gdy prezydent Barack Obama ogłosił kolejną strategię dla Afganistanu szybko pojawiły się głosy, że w rzeczywistości jest ona przygotowaniem do wycofania się spod Hindukuszu. Nie wiemy czy tak jest, ale nie da się ukryć, że wojska międzynarodowe nie radzą sobie w tym kraju i same nie mają pomysłu jak rozwiązać tą sytuację.

Pałac Prezydencki, Bank Centralny, ministerstwa finansów, obrony, sprawiedliwości, przemysłu i górnictwa, a także hotel Serena i siedziba Afghan Telecom stały się 18 stycznia celem ataku Talibów. Rebelianci wykorzystali zamachowców samobójców i zdołali się przedrzeć do serca „twierdzy Kabul”. Widok walk na ulicach miasta, które podobno jest jedynym bezpiecznym w kraju najlepiej obrazuje sytuację pod Hindukuszem.

Afganistan, problem dla Ameryki

Talibom udało się 18 stycznia bez problemu przeniknąć do centrum najlepiej strzeżonego miasta w Afganistanie i zaatakować budynki rządowe. Z militarnego punku widzenia, atak był dla Talibów porażką, ale za to był znaczącym sukcesem propagandowym. Jak teraz politycy i oficerowie w krajach natowskich mają przekonać swoich obywateli o możliwości zwycięstwa skoro przeciwnik przenika kordony bezpieczeństwa i atakuje w sercu stolicy? Talibowie nie tylko osłabili wiarę przeciwnika w zwycięstwo, ale zamanifestowali też swoją siłę, której najważniejszym elementem jest to, że wciąż nie zostali pokonani.

Barack Obama ogłosił niedawno swoja nową strategią dla Afganistanu na, którą składają się trzy proste punkty: wysłanie 30 tysięcy dodatkowych żołnierzy, sparaliżowane wojsk talibskich w prowincjach gdzie są oni najsilniejsi , np.: w prowincji Helmand, i skupienie się na terenach najważniejszych strategicznie, oraz wzmocnienie afgańskiego rządu. Celem ma być osiągnięcie takiego poziomu stabilności by od lipca 2011 roku móc zacząć wycofywać stamtąd wojska, a do końca kadencji Obamy móc wycofać większość oddziałów. Pytanie tylko, jak Obama chce w tak krótkim czasie osiągnąć to czego nie udało się zrobić w ciągu ostatnich ośmiu lat?

Gdy prezydent Obama ogłaszał swoja nową strategię dla Afganistanu mówił, że zwycięstwo nad Talibami jest kluczowe dla bezpieczeństwa Stanów Zjednoczonych Ameryki. Problem w tym, że tego zwycięstwa wciąż nie udało się odnieść i wiele wskazuje, że się nie uda. Wielu ekspertów i komentatorów uważa, że Waszyngton powoli przygotowuje się do wycofania się z tego kraju. Tymczasem gdy tylko zrobi on pierwszy krok ku temu natychmiast swoje oddziały zaczną wycofywać inne kraje nie oglądając się na sytuację w Afganistanie.

Amerykanie zdają się popełniać te same błędy co 30 lat wcześniej Związek Radziecki. Moskwa gdy sytuacja w Afganistanie zaczęła się pogarszać wysyłali dodatkowe wojska, to jednak nie pomagało. Sowieci próbowali wprowadzić socjalizm, a Amerykanie demokrację. Problem w tym, że jeden i drugi ustrój nie przystają do społeczeństwa afgańskiego. I jedni i drudzy zaczęli od stworzenia przychylnego sobie rządu, lecz zarówno Rosjanom jak i Amerykanom nie udało się zdobyć „afgańskich serc”. W momencie zaś gdy radzieckie Politburo straciło wiarę w zwycięstwo, zaczęła się droga ku klęsce. Dzisiaj i w Waszyngtonie coraz mniej jest wierzących w sukces. Oddziały międzynarodowe wygrywają bitwy, ale przegrywają wojnę. Rok 2009 okazał się wyjątkowo trudny. Według Center for Strategic and International Studies aktywność Talibów wzrosła w porównaniu z 2008 o ok. 33 proc. Siły międzynarodowe straciły w zeszłym roku ponad 355 żołnierzy, a afgańskie niemal tysiąc. Dodatkowo coraz częściej mówi się o możliwości wybuchu antyrządowego powstania, które ogarnie cały kraj.

Amerykanie i ich sojusznicy zawiedli na polu zapewnienia bezpieczeństwa Afgańczykom i odbudowy ich kraju. Bez stabilizacji sytuacji niemożliwe jest rozpoczęcie rekonstrukcji państwa i efektywne wykorzystanie pomocy międzynarodowej. Amerykanie zawiedli także w kwestii zbudowania efektywnych afgańskich władz i sił bezpieczeństwa. Odnieśli oni wiele taktycznych zwycięstw nad rebeliantami, ale zdaje się, że stracili kraj i zaufanie ludzi.

Afganistan, problem dla świata

Trudna sytuacja pod Hindukuszem jest wyzwaniem dla całego świata. Porażka sił międzynarodowych w Afganistanie będzie miała daleko idące konsekwencje.
Sytuacja w Kabulu rzutuje na to co będzie się działo w Pakistanie. Już dzisiaj rząd w Islamabadzie ma problemy z utrzymaniem kontroli nad całym terytorium państwa. W dolinie Swat Talibowie mają ogromną swobodę działania, a dodatkowo pakistańska ulica stoi po ich stronie. Jeżeli wojska ISAF opuszczą Afganistan bez ustabilizowania sytuacji w nim, z pewnością ponownie rozpęta się tam wojna domowa. Działania wojenne mogą się zaś przenieść na terytorium Pakistanu. Destabilizacja tego kraju byłaby szczególnie niebezpieczna gdyż posiada on broń jądrową. Już teraz wielu polityków pakistańskich niechętnie odnosi się do współpracy z USA, które zacieśniają swoje więzi z Indiami uznawanymi przez Pakistan za swojego głównego przeciwnika. Nie widzą oni sensu w zdecydowanej walce z islamskimi ekstremistami jeśli USA wycofają się z Afganistanu i zostawią potem Islamabad osamotniony w starciu z tym zagrożeniem.

Porażka w Afganistanie poważnie osłabi również NATO obniżając jego prestiż, a nawet podważając sens istnienia tej organizacji. Jaki cel będzie miało utrzymywanie Paktu, tym bardziej w takiej postaci jak teraz, jeżeli nie jest on w stanie poradzić sobie z jednym wyzwaniem? Przecież nie może to być w dzisiejszych warunkach sojusz wymierzony w Rosję. Sojusz Północnoatlantycki od upadku ZSRR szuka „pomysłu na siebie”. Operacja w Afganistanie miała pokazać, że sojusz jest skuteczny i potrafi stawić czoło poważnym wyzwaniom. Jak na razie widzimy, że sobie z tym problemem nie radzi.

Inna kwestia to narkotyki, opium, które płynie z Afganistanu na cały świat. Mimo obecności oddziałów międzynarodowych, które zwalczają produkcję opium nie udało się zatamować tego strumienia. Amerykanie starali się niszczyć pola uprawne, lecz na miejsce zniszczonych upraw pojawiały się nowe. Brytyjczycy proponowali Afgańczykom uprawę innych roślin, ale ta okazała się dla nich niedochodowa więc odrzucali ofertę lub wracali do dawnego zajęcia. Dodatkowo grupy rebeliantów czerpią duże zyski z handlu narkotykami. Jedni robią to dla własnego zysku, są nawet powiązani z zachodnimi grupami przestępczymi. Inni zaś traktują to jako źródło pieniędzy potrzebnych na zakup broni do walki z „okupantem”. Gretchen Peters w swojej książce „The Seeds of Terror” zauważa, że Talibowie dzięki handlowi narkotykami mają fundusze nie tylko na własną działalność, ale i mogą wspierać grupy fundamentalistów w innych krajach np.: Czeczenii.

1 2

Bartłomiej Bartoszek

• Cenzura ma niebieski kolor
• Bunt kapitanów niemieckiej gospodarki
• Mołdawia bliżej Rumunii - Rosja wprowadza embargo
• Najniepokorniejszy z niepokornych - Tony Judt
• Wenezuela krwawi

Poleć tekst:

dodaj do wykop.pl

blip

facebook

wyślij link

drukuj

rss komentarze

mapa

śledzik

oceń tekst 1 2 3 4 5 6

ocena użytkowników

średnia: 5.2

Komentarze użytkowników (1) Dodaj nowy komentarz

Krzysztof
30 styczeń 2010 (20:54)

Mówiące liczby

"Siły międzynarodowe straciły w zeszłym roku ponad 355 żołnierzy"
Owszem a dokładniej... 520 w tym 317 Amerykanów, 108 Brytyjczyków i 95 żołnierzy innych państw.
W styczniu 2006 straty koalicji to 1 żołnierz, w tym samym miesiącu 2007 roku zginęło dwóch zachodnich wojskowych, w analogicznym okresie 2008 roku - 14, zaś w pierwszym miesiącu ubiegłego roku poległo ich 25. Stan na dzień dzisiejszy to już 44 zabitych żołnierzy koalicji. Nietrudno zauważyć że z roku na rok straty rosną s k o k o w o a działania wojenne po stosunkowo sennym okresie pierwszych lat operacji dopiero się na dobre rozkręcają...

Obecnie najczęściej stawianym pytaniem jest nie jak wygrać tą wojnę, ale jak poprzez działania polityczne zminimalizować skutki - eufemistycznie rzecz nazywając - braku militarnego sukcesu.

Polecane tematy

Wielka reforma finansowa w USA – co się zmieni?

Ustawa regulująca amerykański sektor finansowy została zaakceptowana przez Izbę Reprezentantów i obecnie czeka tylko na ostateczne głosowanie w Senacie oraz podpis prezydenta....

Koszmar globalnego zadłużenia

Ostatnie zawirowania na rynkach kapitałowych a także cały obecny kryzys gospodarczy ma swoje korzenie właśnie w problemach związanych z zadłużeniem. Kryzys subprime na...

Gorące lato w Iranie

Problemy Iranu, to nie tylko sankcje Zachodu i kontrowersyjny program nuklearny. W kraju tym aż roi się od konfliktów, których jednymi z głównych przyczyn są: sprzeciw rozmaitych...