...na wstępie zaznaczam, że jestem przekonanym katolikiem, co nie przeszkadza mi jednak sprzeciwiać się wszelkiej dyskryminacji - także ze względu na orientację seksualną - jak również uważać, że homoseksualiści powinni mieć prawo do zawierania związków partnerskich, a nawet do adopcji dzieci. Mimo tego, mam do Pani wypowiedzi kilka zastrzeżeń, a także zarzut o posługiwanie się - niestety - dość ogranymi stereotypami.

"Psychologowie i lekarze są ze sobą zgodni: homoseksualizm nie jest chorobą, nie jest także zaburzeniem emocjonalnym."

Na świecie są ogromne rzesze psychologów, lekarzy i innych ludzi, którzy nie zgadzają się z tym stwierdzeniem. Ja również się z nim nie zgadzam, z czysto logicznej przyczyny: jeśli coś upośledza ważną funkcję życiową, to jest chorobą niejako z definicji. Homoseksualizm powoduje, że dotknięta nim osoba nie może mieć dzieci w sposób naturalny lub w każdym razie ich spłodzenie wiąże się dla niej ze znacznymi cierpieniami - jest to więc choroba o podobnych skutkach indywidualnych i społecznych co np. bezpłodność czy impotencja. Podkreślam, że ta teza nie ma na celu poniżania nikogo ani odbierania jakichkolwiek praw, podobnie jak nie ma absolutnie żadnego powodu, by osoby chore np. na bezpłodność czy impotencję miały z tego tytułu być w jakiś sposób gorsze od innych ludzi czy dyskryminowane.

"Nie wspomnę już o podejściu Kościoła, który homoseksualizm uważa za jeden z grzechów najstraszliwszych, który – bezdyskusyjnie – zasługuje na potępienie."

Może rzeczywiście trzeba było nie wspominać, bo to po prostu nieprawda. Kościół - jak można się domyślać z kontekstu, katolicki - w ogóle nie uważa homoseksualizmu (jako orientacji) za grzech. Grzechem są natomiast stosunki homoseksualne - ale bynajmniej nie "najstraszliwszym" tylko stojącym na równi z innymi dość banalnymi tzw. grzechami nieczystości, jak np. seks przedmałżeński czy pozamałżeński. Btw., żaden jako tako kompetentny funkcjonariusz Kościoła nigdy Pani nie powie, że ktoś "bezdyskusyjnie zasługuje na potępienie", gdyż stwierdzenie takie jest z gruntu sprzeczne z podstawami teologii katolickiej.

"A ponad dwa tysiące lat temu KTOŚ powiedział „kto jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci kamień”. Czysta hipokryzja! Gratuluję!"

Ja zaś nie gratuluję wybiórczości ;-) Ów KTOŚ powiedział bowiem w następnym zdaniu, do prostytutki którą uchronił przed linczem: "Idź i nie grzesz więcej". Brak potępienia i wybaczenie nie równa się bowiem bezwarunkowej afirmacji czyichś zachowań. Btw., jeśli ten biblijny fakt istotnie miał miejsce, to nie "ponad", a "niecałe" dwa tysiące lat temu.

"Homoseksualizm to nie tylko wybór tego, co robi się w łóżku (...) a jeśli nawet, to czy zaglądanie komuś do sypialni jest fair? Czy takie zachowanie jest etyczne? Czy ingerowanie w czyjeś sprawy intymne jest w porządku?"

Rzecz w tym, że dla tradycjonalnie nastawionych osób problemem wcale nie jest to, co ktoś robi w łóżku (zdziwiłaby się Pani, jak bardzo nikogo to w mikroskali nie obchodzi), ale to, że właśnie zawodowi "tęczowi" aktywiści wszem i wobec ogłaszają, co robią w łóżku, urządzając w związku z tym demonstracje, festiwale, wykłady itp. działania. A tego wolno (na razie...?) nie akceptować, gdyż na tym polega wolność debaty publicznej.

"Gdybyśmy żyli w średniowieczu, za swoje poglądy pewnie spłonęłabym na stosie."

To wyjątkowo mało prawdopodobne (i nie mające w dodatku zbyt wiele wspólnego z meritum). Proszę mi wierzyć, że najbardziej zagorzali dzisiejsi katolicy za swoje obecne poglądy i czyny - np. odprawianie nabożeństw po polsku, zakaz świętokupstwa, branie i udzielanie kredytów w bankach czy zgoła za uważanie konfliktów religijnych za zło - po przeniesieniu do czasów (kontr)reformacji, mieliby co najmniej równe szanse na urzędowe i publiczne auto da fe ;-)

Pozdrawiam

A mnie teskt się podoba a autorce chyba chodzilo o to, zeby upublicznić swoje zdanie na ten temat. W koncu to subiektyw: Będę czytywać częściej.

Krytyka dotyczy narzucania przez Ciebie i osoby angażujące się w popieranie homoseksualizmu właśnie działanie przeciwko zasadom które, jakby nie było, dominują w społeczeństwie uważającym się za katolickie. Po prostu, osobiście sobie nie życzę tej promocji. Co robią osoby o innej orientacji w swoim domu to ich sprawa. Nie interesuje mnie kto z kim i jak śpi.
Ale wychodzenie z tym na ulice co jest właśnie czynione w ramach tej promocji jest nie do zaakceptowania. W ogóle to żyjemy w czasach dużej łatwości wywlekania na widok publiczny najbardziej intymnych szczegółów życia.