Dramat o biustonoszach
    teatr72 · Warszawa56 · spektakl12
2010-08-01
Recenzja spektaklu „Cukier Stanik”.

III Letni Przegląd Teatru Laboratorium Dramatu to świetna alternatywa dla wakacyjnej przerwy teatralnej. Prezentowane z tej okazji przez cały lipiec spektakle są jedną z niewielu propozycji dla lubiących teatr warszawiaków. W tym roku Tadeusz Słobodzianek - założyciel prężnie działającego Laboratorium Dramatu, a już niebawem nowy dyrektor Teatru na Woli - zaprosił widzów na dziewięć całkiem różnych przedstawień w reżyserii Aldony Figury, Agnieszki Glińskiej, Redbada Klynstry i innych. Największym wydarzeniem przeglądu miała być jednak prapremiera dramatu Zyty Rudzkiej - „Cukier Stanik” w reżyserii Gabriela Gietzkiego. Zamiast oczekiwanego sukcesu mamy jednak do czynienia z bardzo słabym przedstawieniem.

„Cukier Stanik” Laboratorium Dramatu w Warszawie

Trzeba się zatem zastanowić, na czym polega niepowodzenie tej realizacji. Zyta Rudzka ma doświadczenie dramatopisarskie. Jest finalistką konkursu o Gdyńską Nagrodę Dramaturgiczną w 2009 roku za sztukę „Eskimos w podróży służbowej” i laureatką w konkursie Sztuka Monologu w 2010 roku za dramat „Ten się śmieje, kto ma zęby”. Choć współczesne dramatopisarstwo w Polsce już dawno odzwyczaiło nas od powstawania dzieł na miarę Mrożka, Różewicza, Głowackiego, Pilcha, to sztuka „Cukier Stanik” jest po prostu słabo napisanym, wręcz nieciekawym tekstem poruszającym temat polskiej teraźniejszości. Oto historia właściciela pracowni gorseciarskiej (w tej roli niewyraźnie mówiący Janusz Nowicki) i jego siostry (starająca się za wszelką cenę rozśmieszyć publiczność Krystyna Tracz), którzy walczą z hipermarketami oraz sprzedawanymi w nich tandetnymi towarami. Żyjąc w stanie marazmu i ckliwej pamięci za starymi, dobrymi czasami, tworzą duet starzejących się dziwaków, zupełnie nieodnajdujących się w kapitalistycznej rzeczywistości. Wśród bohaterów znajduje się także Ślepa (Anna Kadulska), która nigdy nie nosiła biustonosza, Baba Kapo (przerysowana do granic możliwości kreacja Anny Moskal) - wulgarna ochroniarz hipermarketu, czy Uliczny (Robert Kaszucki) - zbieracz złomu.

Reżyser Gabriel Gietzky jest gruntownie wyedukowanym artystą - ukończył studia w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej (wydział zamiejscowy we Wrocławiu) oraz w Akademii Teatralnej w Warszawie. Był asystentem samego Krystiana Lupy, samodzielnie reżyserował w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu („Traktat”, „Kupiec wenecki”, „Pułapka”), warszawskim Powszechnym („Gwałtu, co się dzieje”), stale współpracuje z Bałtyckim Teatrem Dramatycznym w Koszalinie. Wczytując się wnikliwie w jego intensywną i wszechstronną działalność artystyczną, naprawdę trudno pojąć przyczyny nieudanego spektaklu w Laboratorium Dramatu.

Ciekawy pomysł ukazania polskiej rzeczywistości w satyrycznym zwierciadle nie został odpowiednio zrealizowany. Dodatkowe elementy kiczu, takie jak mrugające światełka lub epizodyczna postać prawdziwego Chińczyka machającego ręką do widowni, zamiast śmiechu budziły jedynie zażenowanie. Ciągła rozmowa głównych bohaterów o sztuce noszenia odpowiednio skrojonych biustonoszy nużyła, a ironiczne ukazanie absurdów polskiego kapitalizmu i wcześniejszego socjalizmu, pozbawione były jakichkolwiek głębszych refleksji czy choćby ich zalążków.

Dość nieciekawy tekst, kiepskie aktorstwo, brak głównej myśli przewodniej, a przede wszystkim pomysłu na realizację - to wszystko spowodowało, że „Cukier Stanik” nie jest udanym spektaklem. Na podstawie jednego przedstawienia nie można stawiać wyroków, ale jeśli polski dramat współczesny nie ma nic ciekawego do powiedzenia o teraźniejszości, to może lepiej niech milczy. Nic dziwnego, iż młodzi reżyserzy raczą się przerabianiem światowej literatury dramatycznej robiąc z nią co chcą, niekoniecznie zawsze z sensem.

„Cukier Stanik” Laboratorium Dramatu w Warszawie
Premiera 16.07.2010
Reżyseria Gabriel Gietzky
Występują m.in.: Krystyna Tkacz, Janusz Nowicki, Anna Kadulska, Anna Moskal


Komentarzy: 0
  • Dodaj komentarz
  • Tytuł
  • Treść
  • Pseudonim
  • Przepisz kod obrazka
  • Kod obrazka:
Raporty
zobacz również
Zaproszenie: 2. Festiwal Wybieram Wschód!

Partnerstwo Wschodnie to idea znacznie wykraczająca poza deklaracje polityków i umowy handlowe – to narzędzie integracji europejskiej, most łączący Wschód z Zachodem. Wiara w ten wymiar...
[zamknij]W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".