Genewa po konferencji ONZ- skandal i wątpliwy sukces

24 kwietnia zakończyła się w szwajcarskiej Genewie (trwająca od 20 kwietnia 2009) Konferencja Przeglądowa Światowej Konferencji ONZ przeciwko Rasizmowi, Dyskryminacji Rasowej, Ksenofobii oraz związanej z nimi Nietolerancji (Durban II).

Genewska konferencja ONZ poświęcona prawom człowieka i zwalczaniu nienawiści stała się, za przyczyną prezydenta Iranu, Mahmuda Ahmadineżada, forum dla propagowania nienawiści. Już na wiele tygodni przed jej rozpoczęciem podejrzewano, że irański przywódca wykorzysta genewskie forum do bezpardonowych ataków na Izrael.

W USA, a także wśród krajów UE rozważano zbojkotowanie konferencji. W efekcie dziewięć z nich, (USA, Polska, Włochy, Niemcy, Holandia, Nowa Zelandia, Australia, Kanada oraz Izrael) nie wzięło udziału w genewskim ONZ - show. Przy okazji prezydent Szwajcarii naraził się Izraelowi, przyjmując na audiencji prezydenta Iranu, co skutkowało odwołaniem na konsultacje, na znak protestu, ambasadora Izraela ze Szwajcarii.

Sekretarz generalny ONZ, Ban Ki Mun, jak to w zwyczaju ONZ często bywa, rozpoczął konferencję od krytyki państw, które zbojkotowały imprezę. Ale już za chwilę okazać się miało, że bojkot w obawie przed pełnymi nienawiści irańskimi tyradami, był całkowicie uzasadniony.

Wystąpienie przywódcy Iranu stało się okazją do wyjścia z sali prawie wszystkich obecnych na niej jeszcze przedstawicieli państw zachodnich (dwudziestu trzech). Za to pozostali na sali przedstawiciele niektórych państw muzułmańskich i pro irańskich zgotowali Ahmadineżadowi gorącą owację. Prezydent Iranu miał swoje pięć minut i po jego reakcji widać było wyraźnie, jak bardzo go ten fakt usatysfakcjonował.

Wyjątek stanowiły m. in. delegacje Watykanu i Norwegii. Ich reprezentanci wybrali inną wersję protestu - czynną krytykę przywódcy Iranu. Reprezentant Norwegii zrobił to jednak od razu i na miejscu, podczas gdy Watykan dopiero w oficjalnej nocie potępił wykorzystywanie konferencji do "zajmowania ekstremistycznego i obraźliwego stanowiska politycznego wobec jakiegokolwiek kraju".

Niektórzy obserwatorzy uważają, i nie można im nie przyznać racji, że stanowisko Watykanu, ogłoszone zostało dopiero po wyrażanej we Włoszech głośnej krytyce pod adresem Stolicy Apostolskiej. Delegacja watykańska nie opuściła bowiem sali obrad na znak protestu i nie protestowała w Genewie. Nie pierwsze to takie "dziwne" zachowanie się administracji papieskiej Benedykta XVI

Tuż po tyradach Ahmadineżada, Ban Ki Mun zmuszony był z kolei skrytykować przywódcę Iranu. Według prezydenta Ahmadineżada Izrael to "najokrutniejszy i najbardziej rasistowski reżim" na świecie. Nie wiadomo jednak, co skłoniło irańskiego przywódcę do zmiany treści swego przemówienia w Genewie. W przygotowanym i przedstawionym tłumaczom do rozpowszechnienia tekście przemówienia, znalazły się bowiem również stwierdzenia negujące istnienie holokaustu, które Ahmadineżad nieoczekiwanie w swym przemówieniu pominął. Pominęli je więc również tłumacze.
Wystąpienie Ahmadineżada trwało za to 30, zamiast regulaminowych 7 minut.

Prezydent Iranu już w przeszłości "zasłynął" z negowania faktu eksterminacji Żydów w okresie drugiej wojnie światowej i ze swoich propozycji, by Izrael "przesiedlić" gdziekolwiek, może do Europy, a konkretnie na przykład do... Niemiec. Iran nie toleruje faktu, że cała Unia Europejska (a Niemcy bardzo aktywnie) wspiera państwo Izrael.

Palestyńska, terrorystyczna organizacja Hamas, która panuje nad Strefą Gazy nie od dzisiaj korzysta za to z pomocy finansowej i ideologicznej Iranu. Jednocześnie największym nadawcą pomocy humanitarnej dla Palestyńczyków jest... Unia Europejska.
Izrael obawia się, że władze w Teheranie byłyby nawet skłonne, w skrajnym przypadku, do ataku na Izrael. Toteż armia izraelska przygotowana jest do prewencyjnego ataku na Iran.
Gdyby doszło do bezpośredniego konfliktu militarnego pomiędzy Izraelem a Iranem, wówczas na Bliskim Wschodzie bylibyśmy, niestety, świadkami wojny o wiele większych rozmiarów, niż obecny konflikt palestyńsko - izraelski. Zwłaszcza, że Izrael jest w posiadaniu broni atomowej, a Iran od lat majstruje nad bombą atomową.

Atmosfera panująca na genewskiej konferencji po wystąpieniu Ahmadineżada skłoniła państwa w niej uczestniczące do szybszego niż uprzednio planowano, przyjęcia tekstu deklaracji końcowej dotyczącej rasizmu. Irański przywódca wygłosił zresztą swoje "prawdy" i natychmiast powrócił do Teheranu, gdzie następnego dnia dał się łaskawie powitać wiwatującym na jego cześć tłumom.

Szef francuskiej dyplomacji, Bernard Kouchner, przyjęcie deklaracji ocenił jako klęskę Ahmadineżada, który chciał z konferencji uczynić "trybunę nienawiści". Obecni w Genewie przedstawiciele prawie 140 krajów zaapelowali o walkę z nietolerancją. Deklaracja potwierdza oświadczenie z 2001 roku wydane po pierwszej konferencji na temat rasizmu w Durbanie w RPA.

Komentując genewską farsę ONZ, rzecznik polskiego MSZ, Piotr Paszkowski, słusznie zauważył, że decyzja Polski na temat zbojkotowania tej imprezy była właściwa. Polskie władze podjęły ją w ostatniej chwili, na dzień przed jej rozpoczęciem. Sprzeciw polskiego MSZ budziły wszelkie zapowiedzi wprowadzania w trakcie konferencji antysemickich wątków. A Ahmadineżad mówił w Genewie o "nadużyciach ze strony syjonistów i ich zwolenników".

Tym samym ONZ udało się pod postacią "nowej" deklaracji, wyprodukować kolejny papier, do którego teraz, jak twierdzą nie tylko dyplomaci ONZ, ale również niektórzy zachodnioeuropejscy komentatorzy, będzie można się odwoływać. Czy to sukces... Wątpliwy.

Grzegorz Ziętkiewicz

• Ukraina ma nowy rząd
• Gra na czas, cicha wojna służb specjalnych w Iranie
• Kaszmir, utracony raj
• Cichnący głos Tbilisi
• Irak, wybory z bombami w tle

Poleć tekst:

dodaj do wykop.pl

blip

facebook

wyślij link

drukuj

rss komentarze

mapa

śledzik

Komentarze użytkowników (0) Dodaj nowy komentarz

Polecane tematy

Polska drugą Argentyną? Niekoniecznie

Nie za bardzo wierzę, że Polacy bardziej od innych narodów skłonni są do narzekania. Różne zdawałoby się „polskie” przywary występują w każdym narodzie, niezależnie od...

Czy dojdzie do nowej wojny izraelsko-arabskiej?

Prawicowi przywódcy Izraela nie próżnują w wymachiwaniu szabelką przed oczami swoich arabskich sąsiadów. Na początku 2010 roku doszło do wymiany gróźb między Jerozolimą a...

Mniej znana strona relacji izraelsko-palestyńskich

Przyzwyczajeni jesteśmy do postrzegania relacji izraelsko-palestyńskich poprzez pryzmat konfliktu bliskowchodniego. Z mediów wyłania się czarno-biały obraz, w którym obie frakcje...