Dołącz do naszego zespołu Dołącz do naszego zespołu Subskrybuj RSS
mojeopinie.pl Start Polityka Gospodarka Media Historia Kultura Podróże Ekologia Tydzień Subiektyw
Film Książka Muzyka Wydarzenia kulturalne
Redakcja mojeopinie.pl poleca w tej kategorii
Liczyć do jednego, recenzja „Dlaczego wierzę. Życie jako dowód wiary”

Jak to się dzieje, że dwudziestotrzyletni młodzieniec, student nauk politycznych, wychowany w rodzinie agnostyckiej i antyklerykalnej,...

Śnieg jak złudzenie

„Śnieg” Pamuka jest powieścią wielostronicową i wielowątkową. Jednak cała jej konstrukcja, niewyczerpana różnorodność i...

4 typy osobowości według Baumana Zygmunt Bauman

W swoim szkicu pt. „Ponowoczesne wzorce osobowe” Zygmunt Bauman wyróżnia cztery typy „ponowoczesnych” osobowości: spacerowiczów,... Zygmunt Bauman

Henryk Sienkiewicz - zwykły, niezwykły człowiek

Rozmowa z Juliuszem Sienkiewiczem, wnukiem pisarza Henryka Sienkiewicza, wieloletnim pracownikiem i dyrektorem koszalińskiego muzeum.

Ricardo Orizio - Zaginione białe plemiona

„Ale i my wszyscy, pod pozorami normalności, należymy do jakiegoś zaginionego plemienia. […] Biali, którzy żyją w jamajskiej Dolinie...

Najcześciej czytane teksty kategorii w ciągu ostatnich 30 dni
Kapuściński non-fiction „Takich przyjaciół nie życzę”

Zamieszanie wokół biografii Ryszarda Kapuścińskiego, „Kapuściński non-fiction”, autorstwa Artura Domosławskiego trwa od wielu dni i...

4 typy osobowości według Baumana Zygmunt Bauman

W swoim szkicu pt. „Ponowoczesne wzorce osobowe” Zygmunt Bauman wyróżnia cztery typy „ponowoczesnych” osobowości: spacerowiczów,... Zygmunt Bauman

Henryk Sienkiewicz - zwykły, niezwykły człowiek

Rozmowa z Juliuszem Sienkiewiczem, wnukiem pisarza Henryka Sienkiewicza, wieloletnim pracownikiem i dyrektorem koszalińskiego muzeum.

Johan Theorin „Nocna zamieć” - dla cierpliwych i wytrwałych

Bodajże dwa tygodnie po lekturze ostatniej części trylogii Stiega Larssona „Millenium”, rozpoczęłam drugi etap mojej przygody ze szwedzkimi...

„Ja inkwizytor - Wieże do nieba” Jacka Piekary

„Dobro wygrywa tylko wtedy, kiedy ma szczęście, by służyły mu takie skurwysyny jak ja” - autor owej uroczej deklaracji powrócił w...

Ostatnio komentowane
Kapuściński non-fiction „Takich przyjaciół nie życzę”

Zamieszanie wokół biografii Ryszarda Kapuścińskiego, „Kapuściński non-fiction”, autorstwa Artura Domosławskiego trwa od wielu dni i...

Henryk Sienkiewicz - zwykły, niezwykły człowiek

Rozmowa z Juliuszem Sienkiewiczem, wnukiem pisarza Henryka Sienkiewicza, wieloletnim pracownikiem i dyrektorem koszalińskiego muzeum.

E40 z Karą

Każdy przekracza narzucane nam granice po swojemu. Karę, tytułową bohaterkę powieści Mai Wolny, poznajemy w momencie pokonywania jednej z...

„Ravensbrück” - Steve Sem-Sandberg

Miłość Kafki w drodze do zagłady Steve-a Sem-Sandberga autora wydanej właśnie książki o Milenie Jesenskiej interesują Silne, a przy tym...

Klejnot Medyny – recenzja książki

Tej książce ktoś zrobił wielką krzywdę. Jej okładka sugerować bowiem może, że to kolejna pozycja z serii wynurzeń Europejek/Amerykanek,...

Wybrane teksty

Literatura SF
„Ja inkwizytor - Wieże do nieba” Jacka Piekary

„Dobro wygrywa tylko wtedy, kiedy ma szczęście, by służyły mu takie skurwysyny jak ja” - autor owej uroczej deklaracji powrócił w najnowszej książce Jacka Piekary. Można ubolewać nieco z powodu, iż zamiast kontynuacji „Płomienia i... Czytaj więcej

Najnowsze recenzje książek
Kapuściński non-fiction „Takich przyjaciół nie życzę”

Zamieszanie wokół biografii Ryszarda Kapuścińskiego, „Kapuściński non-fiction”, autorstwa Artura Domosławskiego trwa od wielu dni i przynosi wymierny efekt; pierwszy nakład książki, w ilości 45 tyś. egzemplarzy został wykupiony... Czytaj więcej

Tagi

Wybrani autorzy

Gwiazda – Arthur C. Clarke

recenzja książki · science fiction · Książka · 4 kwiecień 2008 (21:25)
recenzja książki recenzja książki

“Gwiazda” to zbiór osiemnastu opowiadań niedawno zmarłego klasyka science fiction - Arthura C. Clarke’a. Pisarz odszedł od nas 19.03.2008 roku w wieku dziewięćdziesięciu lat, pozostawiając po sobie bogatą spuściznę.




Dla miłośników i początkujących


Do zapoznania z książką zachęcam oczywiście każdego, jednak w trakcie czytania, doszłam do wniosku, że może być ona znakomitym początkiem dla ludzi, którzy jeszcze nie mieli okazji zetknąć się z gatunkiem science fiction. Z doświadczenia wiem, że nie wszyscy chętnie sięgają po tego typu literaturę, zarzucając jej zbytnie oderwanie od rzeczywistości. Z jednej strony trudno się z tym nie zgodzić, jednak zapoznając się z twórczością Clarke’a, szybko można zmienić zdanie. Dzisiaj już wiemy, że niektóre z teorii, uznawanych kiedyś jedynie za wytwór jego „fantastycznej” wyobraźni, ma obecnie zastosowanie w praktyce. Jego wizja orbity geostacjonarnej i umieszczonych na niej satelitów z czasem przestała śmieszyć naukowców, stając się normą techniki satelitarnej.

Katastrofizm – filozoficzna wizja wszechświata

Kosmiczne podróże, obce cywilizacje i rasy, poszukiwanie absolutu, tajemnicze odkrycia i eksperymenty to tematy charakterystyczne dla autora Odysei Kosmicznej. Na początku trzeba wprawdzie przyzwyczaić się do specyficznego stylu pisarza – neologizmy, stylizowane na naukową terminologię, mogą trochę męczyć czytelnika. Przewrotne fabuły i zaskakujące puenty szybko zacierają to pierwsze wrażenie – kończąc jedno opowiadanie, zaraz ma się ochotę sięgnąć po następne.

Autor zdawkowo, ale precyzyjnie buduje swoją przestrzeń, opisuje wydarzenia, przedmioty oraz mieszkańców różnych planet. Choć skrupulatnie, to jednak czyni to z dużą swobodą, która nadaje wytworom jego wyobraźni rzeczywiste kształty. Z każdym opowiadaniem zmienia się nasze dotychczasowe pojęcie o wszechświecie. Clarke, ukazując jego złożoność, skłania czytelnika do zastanowienia się nad usytuowaniem w nim człowieka. W jego dziełach obecność obcych cywilizacji to chleb powszedni – szczególna pozycja człowieka ulega tutaj degradacji, staje się on przedstawicielem jednej z wielu ras. Jest jednak coś co je łączy - każda z nich prędzej czy później jest skazana na zagładę. Katastroficzna wizja to swojego rodzaju przypomnienie, że nic nie trwa wiecznie. Okazuje się, że nawet wysoko rozwinięta cywilizacja nie może się temu przeciwstawić.

Fascynacja nauką

Zainteresowanie nauką również ma wydźwięk pesymistyczny. Wynalazki, które w pierwotnym założeniu miały ułatwić ludziom życie, w końcu przejmują nad nimi kontrolę. Można powiedzieć, że na „pewnym stopniu rozwoju” osiągnęły własną tożsamość i siejąc zniszczenie wprowadziły totalny chaos. Natomiast z rozrzewnieniem i nostalgią czytamy o „ analizatorze składającym się z miliona lamp próżniowych wymagającym zespołu pięciuset techników do konserwacji i obsługi” - sprzęcie, którego moc obliczeniowa mieści się dzisiaj w jednym procesorze.

Karolina Smoczyńska

Najnowsze z kategorii

śledzik

Nie oceniony

Polecane tematy

Rosyjski Don Juan Płatonow

Debiutancka sztuka Antoniego Czechowa przysporzyła filologom wiele trudu. Odnaleziony po śmierci autora rękopis, pozbawiony był nawet tytułu. Tekst nazwano zatem „Sztuka bez... Przeczytaj więcej

Plan Balcerowicza po 20 latach - próba oceny

W tym roku minie 20 rocznica wprowadzenia w Polsce reformy gospodarczej, która od nazwiska jej głównego architekta została nazwana „Planem Balcerowicza”. Plan stanowił... Przeczytaj więcej

Jemen staje się rajem dla Al-Kaidy

O Republice Jemeńskiej mówi się coraz częściej, głośniej i z rosnącym niepokojem. Powodem jest wzmożona aktywność Al-Kaidy, której liderzy i bojownicy chętnie przenoszą się... Przeczytaj więcej

MojeOpinie.pl na Facebooku
O nas · Polityka prywatności · Regulamin serwisu · Redakcja · Reklama · Kontakt
Copyright © 2007-2009 mojeopinie.pl. Wszystkie prawa zastrzeżone.