Klejnot Medyny – recenzja książki

Tej książce ktoś zrobił wielką krzywdę. Jej okładka sugerować bowiem może, że to kolejna pozycja z serii wynurzeń Europejek/Amerykanek, które wyszły za mąż za Araba, a teraz już z nim rozwiedzione, bezskutecznie próbują odzyskać swoje dzieci. Tymczasem nic bardziej mylnego, Klejnot Medyny opowiada bowiem o życiu… Aiszy, sławnej ukochanej żony Mahometa.

Przenosimy się zatem na tereny arabskie z okresu VII wieku. Mahomet dopiero zaczyna organizować swoją ummę – społeczność wiernych. Wielu jeszcze ma wątpliwości, wielu też się sprzeciwia – intratne interesy rodu Kurajszytów, które straciłyby na ustanowieniu nowej religii, każą im walczyć z muzułmanami na śmierć i życie. Mahomet musi działać już nie tylko jako prorok, ale i roztropny wódz oraz strateg.

Ten przełomowy w dziejach okres historii Arabów obserwuje Aisza. Już jako kilkulatka zostaje wydana za mąż za Mahometa, choć wpierw pozostaje w domu rodziców. Wyjątkowo żywa i ciekawa świata, próbuje wszystko zobaczyć na własne oczy (co nie jest proste, gdy restrykcyjna obyczajowość każe jej pozostawać przez kilka lat w zamknięciu w domu). Gdy już będąc starszą zamieszkuje w domu Mahometa, jej życie ulega całkowitej zmianie.

Oto musi sobie radzić ze swoimi własnymi uczuciami wobec Proroka – nie wie, co tak naprawdę czuje wobec Mahometa. Miłość? A może to zwykłe przywiązanie? Może traktuje Proroka raczej jak ojca niż męża – w końcu zna go od dzieciństwa? Jak ma poradzić sobie z konkurencją ze strony pozostałych żon, których w haremie wciąż przybywa? Mahomet zawiera wciąż kolejne sojusze, które przypieczętowuje kolejnymi związkami małżeńskimi. A każda kolejna kobieta ma inny charakter, inny bagaż doświadczeń i czego innego wymaga. Jak Aisza, mimo bardzo młodego wieku, ma zawalczyć o pozycję pierwszej żony, hatun? I w końcu czego oczekuje od niej sama umma?

Czytelnik obserwuje głęboką przemianę, jaka dokonuje się w Aiszy. Dojrzewa, zwalcza swój egoizm, uczy się dzielenia się mężem z innymi kobietami, zaczyna pomagać miejscowej biedocie. Jej przenikliwy umysł podpowiada jej często rozwiązania problemów, z którymi boryka się Mahomet, a które stara się mężowi przekazać (a ten bierze częstokroć jej zdanie pod uwagę, co w patriarchalnym społeczeństwie nie było tak oczywiste).

Ponoć z wydaniem książki w Stanach były nie lada problemy – bano się reakcji społeczności muzułmańskiej (samej autorki bronił nawet osławiony Salman Rushdie). Oto bowiem Amerykanka, która światem islamu zainteresowała się dopiero na skutek tragedii 11 września, wzięła się za opisywanie postaci otoczonych przez muzułmanów największą czcią. Co więcej, nadaje im typowo ludzkie cechy i przywary. Mahomet pożąda swoich kolejnych pięknych żon, Aisza jest o nie zazdrosna, Umar okrutny wobec wszystkich kobiet, a Ali niesamowicie porywczy. Dla wielu takie spojrzenie na te wielkie postaci początków islamu może być nie do zniesienia. Jednakże w istocie książka ma pewne walory – pozwala poczuć realia początków islamu, poznać tak przełomowe dla nich wydarzenia jak bitwy pod Badrem czy Uhudem. W końcu też przyznać trzeba, iż sam Mahomet jawi się w książce jako postać niezwykła, obdarzona wielką charyzmą, ale i wyrozumiałością – szanuje swoje żony, rozumie strach młodziutkiej Aiszy przed skonsumowaniem małżeństwa. Wyraźnie odróżnia się od pozostałych postaci swoją roztropnością i wrażliwością na innych.

Książkę jak najbardziej można przeczytać, natomiast pamiętać należy, iż to tylko fikcja literacka, choć bardzo solidnie osadzona w historycznych realiach.

Klejnot Medyny
Sherry Jones (tłum. Maria Smulewska)
Wydawnictwo Otwarte, lipiec 2009
392 str.

Marta Minakowska

• Karl – Markus Gauss – „Mieszkańcy Roany odchodzą pogodnie”
• Ludzie na księżycu - wizja z początku XX wieku
• „Gdy chcieliśmy być wolni. Ursus w latach 1980-89”
• Muzeum niewinności o Turcji
• Komiks w Polsce – sztuka drugiej kategorii

Poleć tekst:

dodaj do wykop.pl

blip

facebook

wyślij link

drukuj

rss komentarze

mapa

śledzik

oceń tekst 1 2 3 4 5 6

ocena użytkowników

średnia: 2.5

Komentarze użytkowników (3) Dodaj nowy komentarz

Kasia
2 kwiecień 2010 (22:23)

Aisza

Świetnie napisana powieść. Czytać mozna ją na wielu płaszczyznach - ja osobiście podziwiam w niej kobiecą siłę, która mimo przeszkód potrafi unieść kobietę wyżej niż sama się spodziewa. Aisza - siła, duma i serce = ŻYCIE

Marta Minakowska
10 styczeń 2010 (23:00)

odp.

Czytałam i nawet zamierzam niedługo popolemizować na łamach ARABII.pl :) A tymczasem pozdrawiam!

suljman
10 styczeń 2010 (12:46)

polecam swoja recenzje w As-Salam 3/2009 /dostepny w Empikach i Ruch/

zupelnie odmienne spostrzezenia

Polecane tematy

Pekińskie resume część 1

Mój najlepszy kumpel w Pekinie powiedział mi kiedyś: „poza pogodą i odległościami ja naprawdę lubię to miasto”. Nie zgodziłem się: pogoda i odległości same z siebie...

Lewica dziś i jutro

Próba odpowiedzi na pytanie o to, czy mamy w Polsce lewicę była jedynie zasygnalizowaniem szerszego problemu dotyczącego tej strony sceny politycznej. Przyznać należy, że...

Fifty fifty, czyli o dyskryminacji na rynku...

Czy słyszeliście o Guerrilla Girls? Skojarzenia zarówno z guerrillą jak i gorylami są na miejscu. Jest to bowiem anonimowe ugrupowanie radykalnych feministek działające od 1985 roku....