Jak to się dzieje, że dwudziestotrzyletni młodzieniec, student nauk politycznych, wychowany w rodzinie agnostyckiej i antyklerykalnej,... 
„Śnieg” Pamuka jest powieścią wielostronicową i wielowątkową. Jednak cała jej konstrukcja, niewyczerpana różnorodność i... 
W swoim szkicu pt. „Ponowoczesne wzorce osobowe” Zygmunt Bauman wyróżnia cztery typy „ponowoczesnych” osobowości: spacerowiczów,... 
Rozmowa z Juliuszem Sienkiewiczem, wnukiem pisarza Henryka Sienkiewicza, wieloletnim pracownikiem i dyrektorem koszalińskiego muzeum. 
„Ale i my wszyscy, pod pozorami normalności, należymy do jakiegoś zaginionego plemienia. […] Biali, którzy żyją w jamajskiej Dolinie... 
Zamieszanie wokół biografii Ryszarda Kapuścińskiego, „Kapuściński non-fiction”, autorstwa Artura Domosławskiego trwa od wielu dni i... 
W swoim szkicu pt. „Ponowoczesne wzorce osobowe” Zygmunt Bauman wyróżnia cztery typy „ponowoczesnych” osobowości: spacerowiczów,... 
Rozmowa z Juliuszem Sienkiewiczem, wnukiem pisarza Henryka Sienkiewicza, wieloletnim pracownikiem i dyrektorem koszalińskiego muzeum. 
Bodajże dwa tygodnie po lekturze ostatniej części trylogii Stiega Larssona „Millenium”, rozpoczęłam drugi etap mojej przygody ze szwedzkimi... 
„Dobro wygrywa tylko wtedy, kiedy ma szczęście, by służyły mu takie skurwysyny jak ja” - autor owej uroczej deklaracji powrócił w... 
Zamieszanie wokół biografii Ryszarda Kapuścińskiego, „Kapuściński non-fiction”, autorstwa Artura Domosławskiego trwa od wielu dni i... 
Rozmowa z Juliuszem Sienkiewiczem, wnukiem pisarza Henryka Sienkiewicza, wieloletnim pracownikiem i dyrektorem koszalińskiego muzeum. 
Każdy przekracza narzucane nam granice po swojemu. Karę, tytułową bohaterkę powieści Mai Wolny, poznajemy w momencie pokonywania jednej z... 
Miłość Kafki w drodze do zagłady
Steve-a Sem-Sandberga autora wydanej właśnie książki o Milenie Jesenskiej interesują Silne, a przy tym... 
Tej książce ktoś zrobił wielką krzywdę. Jej okładka sugerować bowiem może, że to kolejna pozycja z serii wynurzeń Europejek/Amerykanek,... 
„Ja inkwizytor - Wieże do nieba” Jacka Piekary
„Dobro wygrywa tylko wtedy, kiedy ma szczęście, by służyły mu takie skurwysyny jak ja” - autor owej uroczej deklaracji powrócił w najnowszej książce Jacka Piekary. Można ubolewać nieco z powodu, iż zamiast kontynuacji „Płomienia i... 
Kapuściński non-fiction „Takich przyjaciół nie życzę”
Zamieszanie wokół biografii Ryszarda Kapuścińskiego, „Kapuściński non-fiction”, autorstwa Artura Domosławskiego trwa od wielu dni i przynosi wymierny efekt; pierwszy nakład książki, w ilości 45 tyś. egzemplarzy został wykupiony... 
„Oro” to polska powieść fantastyczna, która ukazała się po samobójczej śmierci Snerga. Chociaż oficjalnie podaje się, że została przez niego napisana, to wśród miłośników jego twórczości możemy odnaleźć osoby kwestionujące daną informację. Sztampowa treść i przewidywalna akcja utworu, rzeczywiście, nie pasują do twórcy najciekawszej powieści science fiction powstałej w powojennej Polsce. Takie miano otrzymała bowiem jego debiutancka książka pt. „Robot”.
Droga do Oro
Główny bohater wraca z wyjazdu służbowego z Rzymu do Wenecji. Po drodze zatrzymuje się i postanawia kupić jakiś miły, oryginalny drobiazg dla swojej dziewczyny. Stary garbaty człowiek w okularach sprzedaje mu interesujący pierścionek z rubinowym oczkiem. Drobny upominek staje się punktem zwrotnym w życiu bohatera, wywołując w nim niemałe zamieszanie.
Pierścionek okazuje się przepustką do innego świata. Razem z bohaterem poznajemy jego mieszkańców, ich kulturę oraz problemy z jakimi na co dzień mają do czynienia.
Autor książki tworzy własną, wyimaginowaną rzeczywistość, która zdaje się odzwierciedlać jego głęboko skrywane pragnienia. Szczerze mówiąc zaskakują one swoją prostotą. Opierają się przede wszystkim na seksualności. Główny bohater staje się ludzkim wcieleniem bóstwa, obiektem marzeń i pożądania dla młodych, jędrnych mieszkanek planety Oro. Dla każdej z nich największym zaszczytem jest utracenie dziewictwa z Otomim, tak bowiem zwracają się do przybysza.
„Otomi – znaczy wysłaniec”
Mężczyzna ma oczywiście do spełnienia z góry narzuconą, ważną misję, ale w między czasie korzysta z miejscowych zwyczajów. Otrzymuje w prezencie sześć żon. Są to najpiękniejsze i najzdolniejsze dziewice w całym Oro. Dziewczęta są mu ślepo posłuszne, wykonują wszelkie polecenia, a z czasem stają się jego osobistą ochroną. W powieści pojawia się także dostojna i urodziwa władczyni Oro – Amate. Ona także jest bezgranicznie zakochana w Otomim i spełnia wszystkie jego zachcianki i rozkazy. Uczty, zabawa i rozkoszne igraszki w pałacowych komnatach to stałe elementy powieści.
W książce, obok szczegółowo opisanych scen erotycznych, nie mogło zabraknąć bohaterskich wyczynów dokonywanych przez głównego bohatera. Sceny walki nie ukazują wprawdzie jego siły i tężyzny fizycznej, lecz ich przebieg ma raczej podkreślić jego mądrość, spryt i zdolności strategiczne. Autor próbował też podkreślić jego ludzkie cechy, dlatego mężczyzna niektóre decyzje podejmuje pod wpływem emocji.
Jak to się zaczęło?
Chociaż fabuła książki nie jest porywająca, to sam pomysł wykreowania świata „Oro” może zainteresować. Wyjaśnienie czym jest, w jaki sposób powstał i dlaczego, odrywa czytelnika od banalnego krajobrazu tamtejszej obyczajowości. Hipoteza w jaki sposób Ziemia została zaludniona to dosyć śmiała propozycja – odnajdziemy w niej bowiem elementy teologiczne połączone z nauką, ale także nie zabraknie w niej ingerencji obcej cywilizacji.
„Ale i my wszyscy, pod pozorami normalności, należymy do jakiegoś zaginionego plemienia. […] Biali, którzy żyją w jamajskiej Dolinie Bananów, nie różnią się zbytnio od...
Prezydent Barack Obama zaprezentował liczący 192 strony projekt budżetu na rok 2011 (Budget of the United States Government, Fiscal Year 2011). Dokument, który - wg Obamy rozpoczyna...
Od nieco ponad roku układy wpływów panujące w Telewizji Polskiej charakteryzują się tym, że wszyscy w miarę zorientowani w meandrach polskiej polityki doskonale zdają sobie z nich...