Dołącz do naszego zespołu Dołącz do naszego zespołu Subskrybuj RSS
mojeopinie.pl Start Polityka Gospodarka Media Historia Kultura Podróże Ekologia Tydzień Subiektyw
Film Książka Muzyka Wydarzenia kulturalne
Redakcja mojeopinie.pl poleca w tej kategorii
Liczyć do jednego, recenzja „Dlaczego wierzę. Życie jako dowód wiary”

Jak to się dzieje, że dwudziestotrzyletni młodzieniec, student nauk politycznych, wychowany w rodzinie agnostyckiej i antyklerykalnej,...

Śnieg jak złudzenie

„Śnieg” Pamuka jest powieścią wielostronicową i wielowątkową. Jednak cała jej konstrukcja, niewyczerpana różnorodność i...

4 typy osobowości według Baumana Zygmunt Bauman

W swoim szkicu pt. „Ponowoczesne wzorce osobowe” Zygmunt Bauman wyróżnia cztery typy „ponowoczesnych” osobowości: spacerowiczów,... Zygmunt Bauman

Henryk Sienkiewicz - zwykły, niezwykły człowiek

Rozmowa z Juliuszem Sienkiewiczem, wnukiem pisarza Henryka Sienkiewicza, wieloletnim pracownikiem i dyrektorem koszalińskiego muzeum.

Ricardo Orizio - Zaginione białe plemiona

„Ale i my wszyscy, pod pozorami normalności, należymy do jakiegoś zaginionego plemienia. […] Biali, którzy żyją w jamajskiej Dolinie...

Najcześciej czytane teksty kategorii w ciągu ostatnich 30 dni
Kapuściński non-fiction „Takich przyjaciół nie życzę”

Zamieszanie wokół biografii Ryszarda Kapuścińskiego, „Kapuściński non-fiction”, autorstwa Artura Domosławskiego trwa od wielu dni i...

4 typy osobowości według Baumana Zygmunt Bauman

W swoim szkicu pt. „Ponowoczesne wzorce osobowe” Zygmunt Bauman wyróżnia cztery typy „ponowoczesnych” osobowości: spacerowiczów,... Zygmunt Bauman

Henryk Sienkiewicz - zwykły, niezwykły człowiek

Rozmowa z Juliuszem Sienkiewiczem, wnukiem pisarza Henryka Sienkiewicza, wieloletnim pracownikiem i dyrektorem koszalińskiego muzeum.

Johan Theorin „Nocna zamieć” - dla cierpliwych i wytrwałych

Bodajże dwa tygodnie po lekturze ostatniej części trylogii Stiega Larssona „Millenium”, rozpoczęłam drugi etap mojej przygody ze szwedzkimi...

„Ja inkwizytor - Wieże do nieba” Jacka Piekary

„Dobro wygrywa tylko wtedy, kiedy ma szczęście, by służyły mu takie skurwysyny jak ja” - autor owej uroczej deklaracji powrócił w...

Ostatnio komentowane
Kapuściński non-fiction „Takich przyjaciół nie życzę”

Zamieszanie wokół biografii Ryszarda Kapuścińskiego, „Kapuściński non-fiction”, autorstwa Artura Domosławskiego trwa od wielu dni i...

Henryk Sienkiewicz - zwykły, niezwykły człowiek

Rozmowa z Juliuszem Sienkiewiczem, wnukiem pisarza Henryka Sienkiewicza, wieloletnim pracownikiem i dyrektorem koszalińskiego muzeum.

E40 z Karą

Każdy przekracza narzucane nam granice po swojemu. Karę, tytułową bohaterkę powieści Mai Wolny, poznajemy w momencie pokonywania jednej z...

„Ravensbrück” - Steve Sem-Sandberg

Miłość Kafki w drodze do zagłady Steve-a Sem-Sandberga autora wydanej właśnie książki o Milenie Jesenskiej interesują Silne, a przy tym...

Klejnot Medyny – recenzja książki

Tej książce ktoś zrobił wielką krzywdę. Jej okładka sugerować bowiem może, że to kolejna pozycja z serii wynurzeń Europejek/Amerykanek,...

Wybrane teksty

Literatura SF
„Ja inkwizytor - Wieże do nieba” Jacka Piekary

„Dobro wygrywa tylko wtedy, kiedy ma szczęście, by służyły mu takie skurwysyny jak ja” - autor owej uroczej deklaracji powrócił w najnowszej książce Jacka Piekary. Można ubolewać nieco z powodu, iż zamiast kontynuacji „Płomienia i... Czytaj więcej

Najnowsze recenzje książek
Kapuściński non-fiction „Takich przyjaciół nie życzę”

Zamieszanie wokół biografii Ryszarda Kapuścińskiego, „Kapuściński non-fiction”, autorstwa Artura Domosławskiego trwa od wielu dni i przynosi wymierny efekt; pierwszy nakład książki, w ilości 45 tyś. egzemplarzy został wykupiony... Czytaj więcej

Tagi

Wybrani autorzy

Oro – Adam Wiśniewski Snerg

recenzja książki · polska fantastyka · recenzje · 13 marzec 2008 (08:27)
Polskie science fiction Polskie science fiction

„Oro” to polska powieść fantastyczna, która ukazała się po samobójczej śmierci Snerga. Chociaż oficjalnie podaje się, że została przez niego napisana, to wśród miłośników jego twórczości możemy odnaleźć osoby kwestionujące daną informację. Sztampowa treść i przewidywalna akcja utworu, rzeczywiście, nie pasują do twórcy najciekawszej powieści science fiction powstałej w powojennej Polsce. Takie miano otrzymała bowiem jego debiutancka książka pt. „Robot”.

Droga do Oro

Główny bohater wraca z wyjazdu służbowego z Rzymu do Wenecji. Po drodze zatrzymuje się i postanawia kupić jakiś miły, oryginalny drobiazg dla swojej dziewczyny. Stary garbaty człowiek w okularach sprzedaje mu interesujący pierścionek z rubinowym oczkiem. Drobny upominek staje się punktem zwrotnym w życiu bohatera, wywołując w nim niemałe zamieszanie.

Pierścionek okazuje się przepustką do innego świata. Razem z bohaterem poznajemy jego mieszkańców, ich kulturę oraz problemy z jakimi na co dzień mają do czynienia. Autor książki tworzy własną, wyimaginowaną rzeczywistość, która zdaje się odzwierciedlać jego głęboko skrywane pragnienia. Szczerze mówiąc zaskakują one swoją prostotą. Opierają się przede wszystkim na seksualności. Główny bohater staje się ludzkim wcieleniem bóstwa, obiektem marzeń i pożądania dla młodych, jędrnych mieszkanek planety Oro. Dla każdej z nich największym zaszczytem jest utracenie dziewictwa z Otomim, tak bowiem zwracają się do przybysza.

„Otomi – znaczy wysłaniec”

Mężczyzna ma oczywiście do spełnienia z góry narzuconą, ważną misję, ale w między czasie korzysta z miejscowych zwyczajów. Otrzymuje w prezencie sześć żon. Są to najpiękniejsze i najzdolniejsze dziewice w całym Oro. Dziewczęta są mu ślepo posłuszne, wykonują wszelkie polecenia, a z czasem stają się jego osobistą ochroną. W powieści pojawia się także dostojna i urodziwa władczyni Oro – Amate. Ona także jest bezgranicznie zakochana w Otomim i spełnia wszystkie jego zachcianki i rozkazy. Uczty, zabawa i rozkoszne igraszki w pałacowych komnatach to stałe elementy powieści.

W książce, obok szczegółowo opisanych scen erotycznych, nie mogło zabraknąć bohaterskich wyczynów dokonywanych przez głównego bohatera. Sceny walki nie ukazują wprawdzie jego siły i tężyzny fizycznej, lecz ich przebieg ma raczej podkreślić jego mądrość, spryt i zdolności strategiczne. Autor próbował też podkreślić jego ludzkie cechy, dlatego mężczyzna niektóre decyzje podejmuje pod wpływem emocji.

Jak to się zaczęło?

Chociaż fabuła książki nie jest porywająca, to sam pomysł wykreowania świata „Oro” może zainteresować. Wyjaśnienie czym jest, w jaki sposób powstał i dlaczego, odrywa czytelnika od banalnego krajobrazu tamtejszej obyczajowości. Hipoteza w jaki sposób Ziemia została zaludniona to dosyć śmiała propozycja – odnajdziemy w niej bowiem elementy teologiczne połączone z nauką, ale także nie zabraknie w niej ingerencji obcej cywilizacji.

Karolina Smoczyńska

Najnowsze z kategorii

śledzik

Nie oceniony

Polecane tematy

Ricardo Orizio - Zaginione białe plemiona

„Ale i my wszyscy, pod pozorami normalności, należymy do jakiegoś zaginionego plemienia. […] Biali, którzy żyją w jamajskiej Dolinie Bananów, nie różnią się zbytnio od... Przeczytaj więcej

Budżet USA na rok 2011 – miejsca pracy...

Prezydent Barack Obama zaprezentował liczący 192 strony projekt budżetu na rok 2011 (Budget of the United States Government, Fiscal Year 2011). Dokument, który - wg Obamy rozpoczyna... Przeczytaj więcej

Wojny w TVP

Od nieco ponad roku układy wpływów panujące w Telewizji Polskiej charakteryzują się tym, że wszyscy w miarę zorientowani w meandrach polskiej polityki doskonale zdają sobie z nich... Przeczytaj więcej

MojeOpinie.pl na Facebooku
O nas · Polityka prywatności · Regulamin serwisu · Redakcja · Reklama · Kontakt
Copyright © 2007-2009 mojeopinie.pl. Wszystkie prawa zastrzeżone.