Standardy dziennikarstwa: „BICZ BOŻY” – Tomasz Terlikowski

Tomasz Terlikowski jest publicystą tygodnika „Wprost”. Dodajmy, że jest żarliwym katolikiem i konserwatystą a jego dziennikarskie pióro zawsze ożywa gdy nihilistyczne lewactwo podnosi rękę na polskie tematy tabu. Eutanazja, aborcja, bioetyka, to koniki Terlikowskiego i możemy być pewni, że jeśli tylko gdzieś zostaną poruszone w debacie publicznej, redaktor nie omieszka się do nich ustosunkować.

Ponieważ śledzę jego twórczość od dawna – głównie na jego blogu „Contra Gentiles” - myślę, że powyższa charakterystyka jest dość trafna. Brakuje w niej tylko jednego. Redaktor Tomasz Terlikowski nie jest w moim odczuciu dobrym dziennikarzem. Bo takiego cechuje jakaś minimalna etyka zawodowa, której ten żarliwy katolik jest pozbawiony. Jestem w pełni świadom powagi zarzutów jakie mu stawiam. Ale nie da się tego inaczej określić. Posiadanie katolicko – konserwatywnych poglądów nie zwalnia od pewnej samorefleksji, której czasem brakuje jemu i podobnym fanatykom, którzy zdają się słyszeć głos od samego Boga. W ten sposób bezczelnie obrażają swoich adwersarzy i plują na wszystkich o odmiennych poglądach.

Jednak o niskich standardach dziennikarskich Terlikowskiego, przekonuje mnie nie jego kultura osobista. Ta jest pochodną innego zjawiska. Źródłem wszystkich problemów redaktora jest jego leniwość intelektualna – chociaż intelektu mu na pewno nie brak. Otóż w swoich polemikach ucieka się on do retorycznej sztuczki, zwanej hiperbolizacją. Wyolbrzymia wszystko co najgorsze wśród swoich wrogów i przeciwstawia to swojej idealnej wierze katolickiej. Żeby było ciekawie, wybiera zawsze „skrajne” przypadki opisywanego zjawiska, aby wzmocnić efekt i przekonać czytelnika, że wyjątek i aberracja jest tak naprawdę normą.

Dlatego w dyskusji o eutanazji, Terlikowski będzie walczył z projektem Ewy Kopacz, który jego zdaniem: „przy odpowiedniej szerokiej interpretacji prawa dopuszczającego zabijanie chorych”. Ale myli się ten, który uważa, że powyższe zdanie jest jakimś przekroczeniem standardów. Wystarczy czytać dalej, aby przekonać się, że redaktorowi bliżej jest do publicysty Gazety Polskiej czy Naszego Dziennika, niż do dziennikarza poczytnego tygodnika: „ale przede wszystkim dlatego, że przeciętnemu platformersowi zwisa to [język typowy dla Gazety Polskiej – W.J.], czy w Polsce będzie można czy nie będzie można zabijać chorych, nienarodzonych czy cierpiących”. Cały tekst kończy się kasandryczną przepowiednią: „A u kresu będzie świat, w którym wygodnie i z pieniędzy podatników będzie się można pozbyć dziadka, który zabiera miejsce i do tego choruje; żony, która zapadła na depresję (w Holandii już teraz całkiem poważnie rozważa się możliwość wprowadzanie prawa dopuszczającego również zabijanie osób chorych psychicznie czy niezdolnych do wyrażenia własnej woli); czy dziecka, które cierpi na rzadką lecz nie śmiertelną chorobę genetyczną.”

W ten sposób, ateista mógłby mówić, że molestujący dzieci ksiądz, jest typowym przedstawicielem kleru, co jest oczywiście nonsensem. Terlikowski z pewnością by się oburzył na takie uogólnienie. Jemu to nie przeszkadza, dlatego „zwolennik eutanazji” jest dla niego potworem, człowiekiem który dąży do zabijania chorych dzieci i ma z tego wręcz jakąś chorą przyjemność (sic!). To właśnie nazywam niskimi standardami dziennikarskimi. Można oczywiście ustawiać sobie przeciwnika w taki wygodny sposób, ale skutkuje to wypaczeniem debaty publicznej i przypomina raczej walkę z wiatrakami. Bo czy ktoś widział zwolennika eutanazji, który lubi zabijać? A jeśli nawet – w co wątpię – to czy jest to typowy i miarodajny przypadek? No właśnie w tym rzecz, że nie!

W kolejnym tekście redaktora, który zainspirował mnie do napisania tej polemiki, poświęcił on sporo miejsca na wzywanie katolików do mobilizacji przeciwko „lobby gumowemu”. Oczywiście nie widzę nic zdrożnego w uważaniu prezerwatyw za coś złego. Nie rozumiem tego, nie uważam, aby argumentacja tego przekonania była spójna – a w wykonaniu religijnych fanatyków, jest ona oparta na dogmatach, które nie powinny być akceptowalne w laickim państwie – ale jako liberał uważam, że Terlikowski ma prawo tak myśleć. Nie godzę się jednak na kolejne retoryczne figle autora, gdyż w moim przekonaniu zakłamują one rzeczywistość. To czyni redaktora bardziej propagandzistą niż dziennikarzem.

Przypomnijmy, że sprawa dotyczy zakazu używania prezerwatyw, które – zdaniem niektórych – mogłyby posłużyć w walce z AIDS w Afryce. Jan Paweł II i Benedykt XVI reprezentują konserwatywne stanowisko w tej sprawie i uważają, że "Koncentrowanie się na prezerwatywie nie jest właściwą drogą, ponieważ odwraca uwagę od bardziej złożonego zadania wychowawczego". Dlatego to, gdy w Paryżu otwierano plac Jana Pawła II, wielu francuzów protestowało, twierdząc, że powinien on nosić nazwę „Ofiar epidemii AIDS”.

Ostatnio cała sprawa odżyła na skutek stanowiska Watykanu przed pielgrzymką do Afryki, które odbiło się ponownie echem na całym świecie. Jak na to zareagował Tomasz Terlikowski? Tak jak zwykle, bez szacunku dla polemistów. Doszedł do wniosku, że wszyscy którzy protestują przeciwko decyzji kościoła katolickiego to „gumowe lobby”: „Czy damy się zakrzyczeć "gumowym lobbystom" w przebraniu polityków i dziennikarzy, czy też odważnie weźmiemy w obronę Benedykta XVI?” - pyta dziennikarz.

Całą sytuację Terlikowski postrzega jako atak na Katolicyzm i ponownie wzywa do zwarcia szeregów: „Teraz staje przed nami wyzwanie jasnego zaświadczenia o prawdzie i wierności zastępcy Jezusa Chrystusa i następcy św. Piotra”. Znowu nie zgadzam się z nim, ale uważam, że ma prawo tak myśleć. Nie możemy jednak przystać na psuciu debaty publicznej, w której po jednej stronie mamy świętego Terlikowskiego, który stoi po „stronie prawdy” a po drugiej „lobby” i „zabójców”.

Terlikowskiego mogę porównać do Magdaleny Środy. Ta lewicowa publicystka, również odnosi się z brakiem szacunku – czasem wręcz z odrazą – do swoich polemistów. To nie są moje standardy, przynajmniej nie takie do jakich chciałbym dążyć. Dlatego odrzucam taką moralistykę, niezależnie czy wychodzi spod pióra ekstremizmu lewicowego czy prawicowego.

O Terlikowskim piszę również dlatego, że szkodzi on sprawie o którą walczy. Używanie katolickiego języka może przemówić tylko do pewnej części wierzących, którzy nie są wystarczająco liczni, aby wymóc zakazu eutanazji na reszcie społeczeństwa. Żeby dotrzeć do reszty, trzeba używać języka „neutralnego religijnie” opartego o logikę i argumentację. A co jeszcze ważniejsze, żeby przekonać innych do swojego zdania, nie można ich obrażać...

Witold Jarzyński

• PiS - ukryta strategia, a nawet jej brak
• (Nie)Porozumienia Sierpniowe po XXX latach
• Z Sierpnia niewiele pozostało
• Referendum podzieli, a nie połączy
• Partia Palikota szansą dla PO

Poleć tekst:

dodaj do wykop.pl

blip

facebook

wyślij link

drukuj

rss komentarze

mapa

śledzik

oceń tekst 1 2 3 4 5 6

ocena użytkowników

średnia: 4.4

Komentarze użytkowników (10) Dodaj nowy komentarz

janina
20 marzec 2010 (13:04)

koniec artykułu krytykuje poczatek tegoż artykułu.

CHA< CHA< CHA autor artykułu zarzuca panu Terlikowskiemu to, co on sam reprezentuje do n-tej potęgi. Spójrzmy na jego wypowiedź z drugiej strony.
"Witold Jarzyński jest publicysta tego forum oraz Liberte i Dziennika. Dodajmy, że jest żarliwym liberałem a jego dziennikarskie pióro zawsze ożywa gdy katolicki radykalizm podnosi rękę na lewackie dyżurne tematy. Eutanazja, aborcja, bioetyka, to wprawdzie nie są koniki Jarzyńskiego, ale możemy być pewni, że jeśli tylko gdzieś zostaną poruszone w debacie publicznej, to redaktor nie omieszka się do nich ustosunkować.

Witold Jarzyński nie jest w moim odczuciu dobrym dziennikarzem. Bo takiego cechuje jakaś minimalna etyka zawodowa, której ten żarliwy liberał jest pozbawiony. Jestem w pełni świadoma powagi zarzutów jakie mu stawiam. Ale nie da się tego inaczej określić. Posiadanie liberalno- materialistycznych poglądów nie zwalnia od pewnej samorefleksji, której czasem brakuje jemu i podobnym fanatykom, którzy zdają się twierdzić, że Boga nie można usłyszeć. W ten sposób bezczelnie obrażają swoich adwersarzy i plują na wszystkich o odmiennych poglądach.

O Jarzyńskim piszę również dlatego, że szkodzi on sprawie o którą walczy. Używanie liberalnego języka może przemówić tylko do pewnej części niewierzących, którzy nie są wystarczająco liczni, aby wymóc nakaz eutanazji na reszcie społeczeństwa. Żeby dotrzeć do reszty, trzeba używać języka „neutralnego religijnie” opartego o logikę i argumentację. A co jeszcze ważniejsze, żeby przekonać innych do swojego zdania, nie można ich obrażać...

bartek
19 październik 2009 (01:47)

Maciej

Szanowny Panie Macieju,
Mam wrazenie ze nie przeczytal Pan artykulu.
Przytoczone argumenty sa zrozumiale, jasne i obiektywne.
Chodzi o to, ze przy dobraniu odpowiednich srodkow
rozmowe na kazdy temat mozna sprowadzic do poziomu na ktorym
nie dotyczy ona juz samego problemu (przez co nie moze tez prowadzic
do jakiegokolwiek sensownego wniosku), ale jest raczej proba
zlosliwego przepchniecia swojej racji za wszelka cene przy uzyciu najnizszych chwytow retorycznych(co Pan rowniez stara sie zrobic).
No i jesli ktos zwraca na to uwage to nie ma sie co obrazac tylko
raczej nalezy sie nad soba zastanowic.
Dodatkowo musze przyznac, ze w moim rozumieniu tego slowa to
Pan jest autorem paszkwila, poniewaz, mowiac potocznie, obraca Pan
kota ogonem okreslajac kogos mianem manipulanta jednoczesnie
samemu probujac dokonac aktu manipulacji ktorej celem ma byc
nic innego, tylko ukierunkowanie czytelnika Panskiego komentarza przeciw panu Jarzynskiemu.
O ile to wszystko jest dosc autoironiczne z Panskiej strony, mam powazne podstawy do tego zeby obawiac sie, ze ta autoironia wcale nie byla zamierzona.
Czuje sie wiec zobowiazany do zwrocenia uwagi na to, ze Pan piszac w zdaniu nr.5 jak niecne jest przylepianie latki zamiast walka na argumenty sam stara sie taka latke przypiac w zdaniu nr.4.
pozdrawiam

Maciej
27 sierpień 2009 (21:57)

beznadziejny i chamski artykuł

gdybym był p. Terlikowskim miałbym pełne prawo do obrażenia się za treść tej "polemiki".
Widzę że głównym argumentem sz. autora jest to, że jego adwersarz to "katolicki neokonserwatywny oszołom" i wokół tego zarzutu sz. autor bryluje.
Ciekawe jak odebrana byłaby polemika oparta na stwierdzeniu, że ktoś jest, powiedzmy "ultralewackim publicystą o korzeniach syjonistycznych".
Czy mamy się bawić w tego typu manipulację? Bo to właśnie czyni autor tegoż paszkwila - zamiast walczyć na argumenty, celowo ukierunkowuje czytelnika przeciwko p. Terlikowskiemu poprzez przylepienie łatki już w drugim zdaniu.
Ale może chodzi tu o starą dobrą szkołę? Tych od "zaplutych karłów reakcji"...

Polecane tematy

Pakistańska gra o Afganistan

Ostatnie wydarzenia w stosunkach pakistańsko – afgańskich wskazują na prawdziwy początek walki Islamabadu o wpływy w Kabulu. Polityczna ofensywa Pakistanu jest wyraźnie widoczna....

Irkuck - „bramą” Przybajkala

Irkuck był naszym pierwszym, dłuższym przystankiem na trasie Kolei Transsyberyjskiej. Zatrzymaliśmy się tutaj nie przypadkowo. Nie tylko chcieliśmy zobaczyć jedno z najstarszych...

Singapur - azjatycka Ameryka część druga

Jedno z zabawniejszych – i trafniejszych powiedzeń o Rosji brzmi, że w tym kraju „przeszłość jest zawsze niewiadoma”. W Singapurze jest inaczej. Przeszłości tu po prostu nie...