Wojna sześciodniowa
    Izrael101 · konflikty zbrojne96 · Bliski Wschód185 · Syria27
2008-11-24
Część pierwsza od powstania OWP do prowokacji moskiewskiej.

Konflikt izraelsko arabski nazywany „wojną sześciodniową” na zawsze zmienił bieg wydarzeń na Bliskim Wschodzie. Mimo błyskawicznych działań izraelskiej armii, która praktycznie zmiotła z pola walki siły zbrojne arabskich sąsiadów w czasie zaledwie sześciu dni, nazwa konfliktu nie do końca odpowiada realiom historycznym.

Izraelskie czołgi na wzgórzach Golan

„Wojna sześciodniowa” nie zaczęła się 5 czerwca 1967 roku i skończyła sześć dni później. Korzenie konfliktu sięgają znacznie wcześniejszych lat, natomiast skutki wojny odczuwalne były przez bardzo długi czas w postaci następnych konfliktów zbrojnych pomiędzy Izraelem i państwami arabskimi.

Sytuacja polityczna na Bliskim Wschodzie

2 czerwca 1964 roku na pierwszym Narodowym Kongresie Palestyńskim, który odbył się jordańskiej części Jerozolimy powstała Organizacja Wyzwolenia Palestyny. Nowy twór polityczno militarny z nienawiścią spoglądał w stronę Izraela i Jordanii, ponieważ to właśnie te dwa państwa stały się przyczyną zniknięcia Palestyny z mapy państw arabskich. OWP wspierana przez głównego wroga Izraela Egipt organizowała od początku swego istnienia terrorystyczne ataki, których celem było sprowokowanie nowego konfliktu. Król Jordanii, formalnie przynależący do Zjednoczonej Republiki Arabskiej (powstałej pod patronatem Egiptu) starał się przeciwdziałać zaistniałej sytuacji, gdyż obawiał się odpowiedzi zbrojnej Izraela na ataki terrorystów, które docierały do granic izraelskich z Zachodniego Brzegu. 10 czerwca 1966 roku jeden z takich ataków kosztował życie dziesięciu Izraelczyków. Król Husajn szybko przekazał list kondolencyjny do premiera Lewiego Eszkola za pośrednictwem amerykańskim. List zamiast dotrzeć jak najszybciej do rąk Eszkola przeleżał kilka dni w amerykańskiej ambasadzie w Tel Awiwie. Ten czas został wykorzystany przez Izrael na akcję odwetową w wyniku, której w starciach pod miejscowością Samu zginęło 15 jordańskich żołnierzy i 3 cywilów. Akcję Izraela potępiło ONZ i Stany Zjednoczone.

Do wymiany ognia dochodziło tez na granicy z Syrią. Ze swych stanowisk na Wzgórzach Golan Syryjczycy prowadzili ostrzał kibuców w Galilei. Jedyną forma odpowiedzi na taki akt agresji mógł być tylko nalot ze względu na skomplikowane ukształtowanie ternu. Syryjski minister obrony Hafiz al-Assad w swych wypowiedziach wyraźnie podkreślał chęć zlikwidowania Izraela na drodze konfrontacji zbrojnej. Syria jednak nie mogą liczyć na pomoc świata arabskiego, z którym była skonfliktowana. Syria ostrzyła żeby na terytoria Libany i Jordanii celem odbudowy Wielkiej Syrii; Z Egiptem rywalizowało o pierwszeństwo wśród państw arabskich; potępiała Arabię Saudyjska i Irak. Kiedy w 7 kwietnia w akcji odwetowej izraelskie lotnictwo zbombardowało pozycje syryjskie na Wzgórzach Golan, a następnie izraelscy piloci zestrzelili dwa samoloty nad Damaszkiem nikt nie opowiedział się po stronie Syrii.

Sytuacja w Izraelu i prowokacja Moskwy

Premier Izraela Lewi Eszkol był przeciwny kolejnym akcjom odwetowym akcjom zbrojnym. Jednak jego zdania nie podzielał bohater wojny o niepodległość Icchak Rabin. Jako szef sztabu premiera uważał, że unikanie zbrojnej interwencji może tylko osłabić pozycję Izraela w narastającym konflikcie. Icchak rabin zaapelował o aprobatę rządu dla wojskowej operacji odwetowej przeciw Syrii. Premier Szkol nie uzyskawszy poparcia Waszyngtonu i w obawie przed reakcją Moskwy odmówił.

15 maja 1967 roku miała odbyć się tradycyjna parada wojskowa w związku z izraelskim świętem niepodległości. Uroczystość ta przysporzyła jednak więcej kłopotów niż można było się spodziewać. Co roku parada odbywała się w innym mieście, tym razem kolej przyszła na Jerozolimę, czemu zaprotestowały państwa arabskie i ONZ. Żeby uniknąć eskalacji konfliktu premier Szkol wycofał z parady czołgi i działa. Mimo to uroczystość odbyła się bez obecności gości zagranicznych. Jedyną osobą, która złożyła wizytę Eszkolowi był radziecki ambasador Czuwachin, by przestrzec Izrael przed próbą ataku na Syrię – sugerując, iż ZSRR wie o koncentracji izraelskich sił na granicy syryjskiej. Zdumiony tą prowokacją Eszkol zaproponował sprawdzenie niedorzecznych informacji Kremla. Przyczyną zaistniałej sytuacji stała się manipulacji jakiej ofiarą padł bliski współpracownik Nasera Anwar es-Sadat przebywający z wizytą w Moskwie. Na spotkaniu z premierem Kosyginem, przewodniczącym Prezydium Rady Najwyższej Podgórnym i szefem MSZ Gromyką Anwar es-Sadat został poinformowany, że Izrael zamierza dopuścić się ataku na Syrię, która znajdzie oparcie w Związku Radzieckim. Ataku spodziewano się między 16 a 22 maja. Argumentem potwierdzającym niesprawdzoną informacje miał być brak czołgów na paradzie, które to rzekomo miały być w gotowości bojowej. Egipt postanowił działać.


Komentarzy: 0
  • Dodaj komentarz
  • Tytuł
  • Treść
  • Pseudonim
  • Przepisz kod obrazka
  • Kod obrazka:
Raporty
zobacz również
Szwajcarska reduta

Rzym i Sparta stały zbrojne i wolne przez wiele wieków. Szwajcarzy zaś są bardzo zbrojni i bardzo wolni. N. Machiavelli "Książę"
[zamknij]W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej "Polityce Prywatności".